Ιστορία (επαναλήψεις κεφαλαίων 17 - 24)

2η  ΕΝΟΤΗΤΑ:Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 

Κεφ. 17                     Η  Φιλική Εταιρεία

Η ίδρυση της Φιλικής Εταιρίας

•   Η Φιλική Εταιρεία ιδρύθηκε το 1814 στην Οδησσό της Ρωσίας 

•   Ιδρυτές της ήταν ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, ο Νικόλαος Σκουφάς και ο Εμμανουήλ Ξάνθος.

•  Και οι τρεις ήταν έμποροι που ζούσαν στο εξωτερικό και υπέφεραν από τη σκλαβιά της πατρίδας τους.

Σκοπός της εταιρίας και ο τρόπος μύησης σ’ αυτή

•    Ο σκοπός της Φιλικής Εταιρίας ήταν ο αγώνας για την απελευθέρωση.

•    Για την επιτυχία του σκοπού έπρεπε οι Έλληνες να οργανωθούν αφού μυηθούν στο μυστικό της Εταιρίας.

•   Η μύηση γινόταν κρυφά με μορφή ιεροτελεστίας και ο υποψήφιος έδινε όρκο.

•    Οι φιλικοί επικοινωνούσαν μεταξύ τους με συνθηματικές φράσεις και συνθηματικό αλφάβητο.

•    Οι Φιλικοί άφηναν να εννοείται πως πίσω από την Εταιρία υπάρχει μια δύναμη που βοηθά στην απελευθέρωση (Ρωσία)

Τα μέλη της Εταιρίας

•    Με το πέρασμα των χρόνων τα μέλη της Φιλικής Εταιρίας αυξάνονταν.

  Οι κλέφτες ήταν από τους πρώτους που έγιναν μέλη της Εταιρίας.

•   Μέλη της ήταν έμποροι, κληρικοί και άλλοι.

Μεταφορά της έδρας της Φιλικής Εταιρίας και αναζήτηση αρχηγού

•    Μετέφεραν την έδρα της Εταιρίας από την Οδησσό στην Κωνσταντινούπολη.

•  Ζήτησαν να γίνει αρχηγός ο Καποδίστριας (τότε υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας) αλλά αρνήθηκε.

•   Ζήτησαν από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη να γίνει αρχηγός ο οποίος δέχτηκε.

^¬  εμπιστευτική ανακοίνωση μυστικής υπόθεσης

2η  ΕΝΟΤΗΤΑ:   Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κεφ. 18            Η Επανάσταση αρχίζει από τη Μολδοβλαχία

Η έναρξη της Επανάστασης – Το σχέδιο δράσης

•               Οι Φιλικοί με αρχηγό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη αποφάσισαν  να ξεκινήσει η Επανάσταση από τη Μολδοβλαχία.

•               Στο σχέδιο δράσης προβλεπόταν:

 Να ξεσηκωθούν οι κάτοικοι της Μολδοβλαχίας και οι άλλοι βαλκανικοί λαοί για να αναγκασθούν οι Τούρκοι να διασπάσουν  τις δυνάμεις τους.

 Να συγκεντρώσει ο Υψηλάντης στρατό και να τον οδηγήσει  στην Ελλάδα.

•   Η Επανάσταση ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 1821, όταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης πέρασε από τη  Ρωσία στη Μολδαβία και έφτασε στο Ιάσιο.

Οι πρώτες δυσκολίες του αγώνα

C  Η ξένη βοήθεια που υποσχόταν ο Υψηλάντης δεν ερχόταν.

C  Οι κάτοικοι της περιοχής δεν ξεσηκώθηκαν όπως ήλπιζαν οι Φιλικοί.

C  Ο Πατριάρχης αναγκάστηκε από τους Τούρκους να αφορίσει τον  Υψηλάντη και το κίνημά του.

C  Οι Ρώσοι που δεσμεύονταν από την Ιερά Συμμαχία, όχι μόνο δεν βοήθησαν τους επαναστάτες, αλλά επέτρεψαν στους Τούρκους να στείλουν στρατεύματα στις ηγεμονίες και διέγραψαν τον Υψηλάντη από τον κατάλογο των αξιωματικών του ρωσικού στρατού.

C  Ο Υψηλάντης αναγκάστηκε να μετακινηθεί με τους 2000 χιλιάδες άντρες του νοτιότερα. Στην πορεία προς το Βουκουρέστι συγκρότησε τον Ιερό λόχο από Έλληνες σπουδαστές των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων.

Τα αποτελέσματα του κινήματος και οι συνέπειές του για τον αγώνα

C  Με τις λιγοστές τους δυνάμεις οι Έλληνες αντιμετώπιζαν με ηρωισμό σε πολλές μάχες τους Τούρκους. Η αποφασιστικότερη μάχη όμως δόθηκε στο Δραγατσάνι (2 Ιουνίου 1821)  όπου οι Ιερολοχίτες έπεσαν ένδοξα μέχρι ενός στο πεδίο της μάχης. Η επανάσταση πλέον είχε σβήσει στη Μολδοβλαχία…

C     Η επανάσταση στη Μολδοβλαχία αν και κράτησε μόλις επτά μήνες είχε και τη θετική της πλευρά, αφού ανάγκασε τους Τούρκους να στείλουν ένα μέρος του στρατού τους στην περιοχή διασπώντας έτσι τις δυνάμεις τους.

2η  ΕΝΟΤΗΤΑ:   Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κεφ. 19                       Η Επανάσταση εξαπλώνεται

Ο επαναστατικός αναβρασμός

C              Την ίδια περίπου εποχή, που στη Μολδοβλαχία ξεσπούσε η επανάσταση, η Πελοπόννησος βρισκόταν σε αναβρασμό. Οι κάτοικοι πίστευαν ότι είχε φτάσει πλέον η ώρα του μεγάλου ξεσηκωμού.

C               Στην Πελοπόννησο ως εκπρόσωπος της Φιλικής εταιρείας ο αρχιμανδρίτης Γρηγόριος ο Δίκαιος ή Παπαφλέσσας προετοίμαζε με ενθουσιασμό τους Έλληνες για την ώρα του μεγάλου ξεσηκωμού.

C              Στη Μάνη βρισκόταν από καιρό και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Οι προληπτικές ενέργειες των Τούρκων

C               Οι Τούρκοι κάλεσαν στην Τριπολιτσά τους προεστούς και τους αρχιερείς για σύσκεψη. Όσους πήγαν τους φυλάκισαν. Αρκετοί όμως δεν πήγαν.

Τα πρώτα επαναστατικά γεγονότα

C              Η Επανάσταση ξεκίνησε από την Πελοπόννησο το Μάρτιο του 1821. Στην αρχή οι συγκρούσεις ήταν μεμονωμένες αλλά όσο περνούσε ο καιρός ο πόλεμος αγρίευε.

C              Στη Στερεά Ελλάδα, οι κλέφτες και αρματολοί, οι επαναστάτες κινήθηκαν πιο συντονισμένα. Ο Πανουργιάς κατέλαβε την Άμφισσα και ο Αθανάσιος Διάκος τη Λιβαδειά. Λίγο αργότερα επαναστάτησε και η Δυτική Στερεά καθώς και το Πήλιο και η Χαλκιδική.

C              Από τα νησιά, επαναστάτησαν οι Σπέτσες με τη Μπουμπουλίνα και ακολούθησαν και τα υπόλοιπα νησιά. Μετά από λίγο καιρό στο Αιγαίο έπλεαν μόνο τα ελληνικά πλοία. Αποτέλεσμα της υπεροχής των Ελλήνων  στη θάλασσα ήταν τα νησιά να μένουν ελεύθερα και να ανεφοδιάζουν ανενόχλητα τον ελληνικό στόλο, ενώ οι Τούρκοι εμποδίζονταν να αποβιβάσουν στρατό από τη Μικρά Ασία.

Οι τουρκικές αντιδράσεις

C              Ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄, μόλις πληροφορήθηκε την είδηση για την Επανάσταση, έδωσε εντολή για αντίποινα εναντίων των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη και αλλού. Ανάμεσα στα θύματα ήταν και ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄.

C              Τα αποτελέσματα των αντιποίνων, όμως, ήταν αντίθετα, γιατί οι αγωνιστές έγινα πιο αποφασιστικοί και αγανάκτησαν οι υπόλοιποι χριστιανικοί λαοί της Δύσης και της Ανατολής.

2η  ΕΝΟΤΗΤΑ:   Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κεφ. 20                       Η Επανάσταση σημειώνει επιτυχίες

Το σχέδιο του Κολοκοτρώνη

C               Απελευθέρωση της  Καλαμάτας.

C               Πρόταση των αρχηγών των επαναστατών να διασπαστούν οι δυνάμεις τους και να πολιορκήσουν τα κάστρα του Μοριά.

C               Αντίρρηση του  Κολοκοτρώνη. Πρότασή του  να καταλάβουν την Τριπολιτσά που ήταν το διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο της Πελοποννήσου. Αν έπεφτε αυτή στα χέρια των επαναστατών τα υπόλοιπα κάστρα δε θα άντεχαν για πολύ.

C               Η πολιορκία της Τριπολιτσάς ξεκίνησε και ο πόλεμος αγρίευε.

Η απόπειρα των Τούρκων να καταπνίξουν την Επανάσταση – Μάχες στη στεριά και τη θάλασσα

C               Οι Τούρκοι την περίοδο αυτή βρίσκονταν σε πόλεμο με τον Αλή πασά των Ιωαννίνων. Ο Χουρσίτ πασάς (διοικητής της Πελοποννήσου που είχε αναλάβει την καταστολή της εξέγερσης του Αλή πασά) ανησύχησε και έστειλε τον Μουσταφάμπεη να βοηθήσει τους πολιορκημένους Τούρκους. Ο στρατός του όμως αν και κινήθηκε γρήγορα δεν μπόρεσε να βοηθήσει γιατί συντρίφτηκε στο Βαλτέτσι.

C               Η νίκη στο Βαλτέτσι είχε υλικό και ηθικό όφελος για τους Έλληνες.

C               Ο Χουρσίτ πασάς είχε στείλει στην Ανατολική Ελλάδα κι άλλο στρατό με αρχηγούς τον Κιοσέ πασά και τον Ομέρ Βρυώνη. Οι οπλαρχηγοί της Στερεάς ανέλαβαν να αποκόψουν την πορεία των Τούρκων χωρίς όμως επιτυχία.

C               Στο πεδίο της μάχης έπεσαν σημαντικοί αγωνιστές όπως ο επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας και ο Αθανάσιος Διάκος (στην Αλαμάνα) που πέθανε με απάνθρωπο τρόπο.

C               Μετά τη συντριβή του Αθανάσιου Διάκου στην Αλαμάνα ο Ομέρ Βρυώνης είχε σκοπό να φτάσει στην Πελοπόννησο. Όμως ο Οδυσσέας Ανδρούτσος του έφραξε το δρόμο με λιγοστές δυνάμεις στο Χάνι της Γραβιάς.  Μετά από πολύωρη μάχη και μεγάλες απώλειες για τους Τούρκους ο Ομέρ Βρυώνης διέταξε να φέρουν κανόνια από τη Λαμία. Ο Ανδρούτσος όμως με τους άντρες του λίγο πριν ξημερώσει έκαναν έξοδο, πέρασαν μέσα από τις εχθρικές γραμμές και σώθηκαν.

C               Μετά από μερικές ακόμη μάχες στη Στερεά ο Ομέρ Βρυώνης έφτασε στον Ισθμό αλλά δεν τόλμησε να τον περάσει κι επέστρεψε στη Λαμία.

C               Στη θάλασσα οι Τούρκοι έκαναν μια επιδεικτική κίνηση γύρω από τη Λέσβο. Οι Έλληνες όμως ανατίναξαν ένα τουρκικό καράβι έξω από την Ερεσό.

Η πτώση της Τριπολιτσάς

C              Στο μεταξύ η Τριπολιτσά αβοήθητη έπεσε στα χέρια των Ελλήνων μετά από φοβερή πολιορκία. Το σχέδιο του Κολοκοτρώνη είχε πετύχει.

2η  ΕΝΟΤΗΤΑ:   Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κεφ. 21                       Η Επανάσταση εδραιώνεται

Το τουρκικό σχέδιο

C               Οι Τούρκοι οργανώνονται για αντεπίθεση. Μια στρατιά θα κατέπνιγε την επανάσταση στη Δ. Ελλάδα και μια άλλη στην Ανατολική. Οι δύο στρατοί θα συναντιούνταν στην Πελοπόννησο όπου θα έφτανε και ο τουρκικός στόλος.

Η καταστροφή της Χίου και η ανατίναξη της τουρκικής ναυαρχίδας

C               Ο στόλος με αρχηγό τον Καρά Αλή κινήθηκε εναντίον της Χίου. Χιλιάδες στρατιώτες αποβιβάστηκαν στο νησί και το κατέστρεψαν. Πολλοί κάτοικοι πουλήθηκαν, ενώ λίγοι κατέφυγαν στα Ψαρά.  Αντιδράσεις στην Ευρώπη.

C                Λίγο αργότερα ο Κανάρης ανατίναξε την τουρκική ναυαρχίδα στο λιμάνι της Χίου. Σκοτώνεται ο Καρά Αλή και πολλοί Τούρκοι στρατιώτες που γιόρταζαν το Μπαϊράμι (μεγάλη θρησκευτική γιορτή των Μουσουλμάνων). Ο τουρκικός στόλος εγκαταλείπει.

Επιχείρηση Δυτικής Ελλάδας

C               Μετά την εξόντωση του Αλή πασά ο Χουρσίτ αποφάσισε να καταπνίξει την επανάσταση στην Ήπειρο, αντιμετωπίζοντας τους Σουλιώτες που είχαν επιστρέψει στο Σούλι. Ο Μάρκος Μπότσαρης κατέβηκε στη Νότια Ελλάδα ζητώντας βοήθεια.

C               Η ελληνική κυβέρνηση έστειλε ένα εκστρατευτικό σώμα με επικεφαλής το Μαυροκορδάτο, που δεν ήταν όμως στρατιωτικός. Οι Έλληνες μαζί με πολλούς φιλέλληνες αντιμετώπισαν τους Τούρκους στο Πέτα, όπου και νικήθηκαν. Οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και να καταφύγουν στα Επτάνησα.

C               Μετά την ήττα στη μάχη του Πέτα, πολλοί Έλληνες που πήραν μέρος στη σύγκρουση κατέφυγαν στο Μεσολόγγι, το οποίο οι Τούρκοι πολιόρκησαν. Γρήγορα όμως έφτασαν ενισχύσεις στους πολιορκημένους  και λύθηκε η πολιορκία.

Επιχείρηση Ανατολικής Ελλάδας

C               Οι Τούρκοι αφού αποσύρθηκαν από το Μεσολόγγι προετοίμασαν την εκστρατεία για την Πελοπόννησο. Αρχηγός ορίστηκε ο Δράμαλης, που με τεράστια δύναμη έφτασε στο Άργος.

C               Ο Κολοκοτρώνης τον αντιμετώπισε εφαρμόζοντας την τακτική της «καμένης γης», υποχρεώνοντάς τον να φύγει από το Μοριά. Κατά την υποχώρησή του στα Στενά των Δερβενακίων έγινε μια μεγάλη μάχη  όπου οι Τούρκοι ηττήθηκαν, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και λάφυρα.

C                Ο Δράμαλης μετά την ήττα πέθανε στην Κόρινθο, ο Χουρσίτ αυτοκτόνησε, ενώ ο Κολοκοτρώνης διορίστηκε αρχιστράτηγος της Επανάστασης.

C               Η Επανάσταση εδραιώθηκε.

2η  ΕΝΟΤΗΤΑ:   Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κεφ. 22 Την Επανάσταση κλονίζουν εσωτερικές διαμάχες και αδυναμίες

Τα εσωτερικά προβλήματα των Τούρκων

C               Το τρίτο έτος της Επανάστασης (1823) η Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπιζε αρκετά προβλήματα, τα ταμεία ήταν άδεια,  οι αντιζηλίες ανάμεσα στους πασάδες ήταν συχνές ενώ δεν έλειπαν και οι εξεγέρσεις των γενιτσάρων. 

Η κατάσταση ανάμεσα στους Έλληνες

C               Οι Έλληνες δεν εκμεταλλεύτηκαν τις δυσκολίες των Τούρκων για να απελευθερώσουν και άλλες περιοχές αφού και αυτοί αντιμετώπιζαν ανάλογα προβλήματα, όπως την έλλειψη χρημάτων και τη διαμάχη για την εξουσία ανάμεσα στους πολιτικούς και τους στρατιωτικούς.

Προσπάθειες των Τούρκων για κατάπνιξη της Επανάστασης

C                Οι Τούρκοι συνέχισαν τις προσπάθειες να καταστείλουν την Επανάσταση. Με δύο στρατιές από τη Δυτική Ελλάδα και την Ανατολική θα κατευθύνονταν στην Πελοπόννησο. Η επιχείρηση στη Δυτική Ελλάδα απέτυχε.

C               Στην Ανατολική Ελλάδα η τουρκική στρατιά με αρχηγούς  το Μουσταφά πασά και τον Ομέρ Βρυώνη κατευθυνόταν προς το Μεσολόγγι.

Η προσφορά του Μάρκου Μπότσαρη

C               Η ελληνική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τους Τούρκους διόρισε στρατηγό το Μάρκο Μπότσαρη. Η ενέργεια αυτή όμως δυσαρέστησε πολλούς οπλαρχηγούς.

C               Ο Μπότσαρης δίνοντας μαθήματα πατριωτισμού, ανωτερότητας και γενναιότητας κάλεσε τους οπλαρχηγούς να συμφιλιωθούν, έσκισε το δίπλωμα της αρχιστρατηγίας και ξεκίνησε με τους λίγους του Σουλιώτες να αντιμετωπίσει τους Τούρκους.

C               Επειδή δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τους Τούρκους σε μια ανοιχτή αναμέτρηση εφάρμοσε την τακτική του κλεφτοπόλεμου, τα γιουρούσια.

C                Η αποφασιστική μάχη έγινε στο Κεφαλόβρυσο, κοντά στο Καρπενήσι. Οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να οπισθοχωρήσουν και να ματαιώσουν τα σχέδιά τους. Στη μάχη αυτή όμως σκοτώθηκε ο Μπότσαρης.

Τα αρνητικά των Ελλήνων κατά τα τρία πρώτα χρόνια της Επανάστασης

C               Τα πρώτα τρία χρόνια της Επανάστασης οι Έλληνες ενεργούσαν χωρίς σχέδιο και ασυντόνιστα.

C               Είχαν πολλούς αρχηγούς, δεν υπήρχε συνεργασία ανάμεσα στο στρατό ξηράς και το ναυτικό.

C               Τους έλειπαν χρήματα και ο κατάλληλος εξοπλισμός όπως όπλα, κανόνια.

C                 Το μεγαλύτερό τους λάθος ήταν ότι δε δημιουργήθηκε τακτικός στρατός, μια έλλειψη που θα φανεί αργότερα, όταν αναγκαστούν να πολεμήσουν τον οργανωμένο στρατό των Αιγυπτίων.

2η  ΕΝΟΤΗΤΑ:   Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κεφ. 23             Διακυβέρνηση των επαναστατημένων Ελλήνων

Απουσία επαναστατικής κυβέρνησης

C               Οι Έλληνες από την αρχή της επανάστασης προσπάθησαν να συγκροτήσουν κυβέρνηση για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες του Αγώνα.

Συγκρότηση τοπικών κυβερνήσεων

C               Αρχικά συγκρότησαν τοπικές κυβερνήσεις:

          Στην Πελοπόννησο την «Πελοποννησιακή Γερουσία»

          Στη Δυτική Στερεά Ελλάδα τη «Γερουσία»

          Στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα τον «Άρειο Πάγο»

Εκλογή βουλευτών για τις τοπικές συνελεύσεις

C               Οι τοπικές κυβερνήσεις αδυνατούσαν να ελέγξουν την Επανάσταση σε όλη τη χώρα και να συντονίσουν το στρατό. Αποφασίστηκε να εκλέξει ο λαός τους αντιπροσώπους του (βουλευτές, παραστάτες του Έθνους) που θα αποτελούσαν την Εθνοσυνέλευση που θα έπαιρνε σημαντικές αποφάσεις. 

Α΄ Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο

C                Η πρώτη Εθνοσυνέλευση έγινε στην Επίδαυρο το Δεκέμβριο του 1821 όπου:

          Ψηφίστηκε το πρώτο ελληνικό σύνταγμα.

          Κήρυξε την ελληνική ανεξαρτησία από τους Τούρκους.

          Εξέλεξε δύο σώματα, τη βουλή και την κυβέρνηση.

Αντιθέσεις πολιτικών - στρατιωτικών

C               Δυστυχώς ανάμεσα στους προκρίτους και τους στρατιωτικούς υπήρχε μεγάλη αντιζηλία και διαφορά απόψεων αφού και οι δύο πλευρές ήθελαν να ασκούν την εξουσία.

Β΄ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος (Επιζήμιες για τον Αγώνα αντιθέσεις)

C               Η πρώτη Εθνοσυνέλευση δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει όλα τα προβλήματα.

Έτσι έγινε  και δεύτερη Εθνοσυνέλευση στο Άστρος Κυνουρίας (1823) στην οποία και πάλι δεν κατάφεραν να συμφιλιωθούν οι πολιτικοί με τους στρατιωτικούς

2η  ΕΝΟΤΗΤΑ:   Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κεφ. 24          Οι Μεγάλες δυνάμεις απέναντι στον ελληνικό αγώνα 

                                                     Φιλελληνισμός

Η στάση και ο ρόλος των Μεγάλων δυνάμεων απέναντι στον αγώνα

C               Την εποχή που ξέσπασε η ελληνική επανάσταση η Ευρώπη κράτησε εχθρική  στάση απέναντί της. Ήταν η εποχή που η Ιερή Συμμαχία καταδίκαζε κάθε επαναστατικό κίνημα.

C               Την πολιτική της Ιερής Συμμαχίας εξέφραζε ο Αυστριακός πρωθυπουργός Μέτερνιχ. Αντίπαλος του ήταν ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας  Ιωάννης Καποδίστριας, που προσπαθούσε να πείσει  τον τσάρο να βοηθήσει τους Έλληνες.

C                Δυστυχώς, όμως επικράτησε η πολιτική του Μέτερνιχ και ο Καποδίστριας αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμα του.

Η αλλαγή της αρχικής στάσης των Μ. Δυνάμεων - Λόγοι που οδήγησαν σ’ αυτή

C               Το τρίτο έτος της Επανάστασης, όμως η κατάσταση άλλαξε. Ορισμένοι ηγέτες, όπως ο υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας Κάνιγκ, αποφάσισαν να συνδυάσουν την εξωτερική τους πολιτική με τη βοήθεια προς τους Έλληνες.

C                Έτσι με την αλλαγή της αγγλικής πολιτικής το 1823 αλλάζει και η ρωσική μια και η Ρωσία δεν ήθελε να αφήσει στους Άγγλους την πρωτοβουλία των διπλωματικών κινήσεων.

C               Ο έντονος ανταγωνισμός των δύο αυτών χωρών είχε    σαν αποτέλεσμα να αχρηστευτεί η πολιτική του Μέτερνιχ της Ιερής Συμμαχίας.

Η συμβολή των φιλελλήνων στον Αγώνα

C               Παρά τα όσα γίνονταν σε διπλωματικό επίπεδο, οι απλοί υπήκοοι των  ευρωπαϊκών χωρών αντιμετώπισαν με ευαισθησία την Ελληνική Επανάσταση. Η αγάπη των ξένων για τους επαναστατημένους Έλληνες ονομάστηκε Φιλελληνισμός.

C               Οι  φιλέλληνες πίεζαν με διάφορους τρόπους  τις κυβερνήσεις τους να   βοηθήσουν την Επανάσταση, έκαναν εράνους για να συγκεντρώσουν χρήματα και πολλοί έρχονταν στην Ελλάδα να πολεμήσουν στο πλευρό των επαναστατών.

Γνωστοί φιλέλληνες

C                Μερικοί γνωστοί φιλέλληνες υπήρξαν ο Λόρδος Βύρωνας, ο οποίος έδωσε και τη ζωή του στον Αγώνα,   ο Ουγκό, ο    Ντελακρουά, ο Σανταρόζα και άλλοι.